Waar ben ik?

Geritsel naast mijn oor doet mij ontwaken uit mijn slaap. Even ben ik in de war. “Waar ben ik?” hoor ik mezelf hardop vragen. De pijn in mijn rug verraadt, dat ik op harde bodem lig. Onderzoekend kijk ik om me heen. Mijn blik gaat over een groot veld. Het oranje licht verleidt mij. Het neemt mijn mijn blik mee richting zonsondergang.

Om het tafereel beter te kunnen aanschouwen, kom ik overeind. Ik wrijf het gras en de takken van mijn schouders en van mijn rug. De huid onder mijn shirt is nog gevormd naar de kleine takken. “Dat gaat vanzelf wel over,” hoor ik mezelf denken, “eerst genieten”. In een soort kleermakerszit staar ik in de verte. Ik neem de omgeving goed in me op.

Wat een prachtige zonsondergang. Het is dezelfde als kilometers hiervandaan. Toch lijkt hij vanaf deze plek veel mooier. ’t Is net of niet alleen de mensen ’s avonds hun welverdiende rust krijgen. De hele natuur lijkt stiller te worden. Onderweg naar een welverdiende nachtrust. Onderweg naar een nieuwe dag. Het enige dat ik hoor is mijn ademhaling en een zachte ruis van de wind.

Nadat het laatste stukje zon achter de evenaar verdwijnt, blijft er niets anders over dan een zwak (maar mooi) gekleurde lucht. Omdat het bijna helemaal donker is, sta ik op en begin mijn wandeling naar huis. Ontspannen. Nagenietend van die mooie beelden die ik zojuist mocht aanschouwen. Intens gelukkig dat ik in een stad woon met dit soort prachtige gebieden.

Fijn dat ik na een flinke wandeling even kon uitrusten in één van je velden. Bedankt en tot de volgende keer, Terworm.
















Alle foto’s op deze pagina werden gemaakt
met een compactcamera of met een telefoon.

4 Comments

  1. Wendy Notten · 09 juli 2012

    Hoi Dennis,

    Wat maak jij toch altijd ontzettend mooie foto’s. Maakt niet uit wát er op de foto staat, de foto’s zijn altijd allemaal even prachtig!

    Groetjes Wendy

    • Dennis Ebben · 09 juli 2012

      Ha Wendy!!

      Leuk dat je reageert. 🙂

      En al helemaal leuk om te lezen wat je schrijft. Dank je wel!

      Ik blijf mijn best doen 😉

      Ciao,
      Dennis

  2. Henk Hermens · 22 juli 2012

    Dennis, in één woord: Meesterlijk!