Sayuri

Sayuri tekent de baby

De klink van de deur heb ik nog in mijn hand. Met één voet sta ik in de woonkamer van mijn moeder; mijn andere voet staat nog in de hal. Normaal zeg ik ‘hallo’ en wisselen we wat beleefdheden uit. Maar vandaag niet; vandaag is anders. Mijn moeder komt direct op me afgelopen en

read more →

Hoera! Leah 3 jaar!

“Zullen we naar de dieren gaan kijken?” Ze zitten al een tijdje verveeld om zich heen te kijken in het boscafé. Door mijn vraag verschijnt er een lach op hun gezicht. “Ja!” roepen ze in koor. Snel trekken we onze jas aan en wandelen richting uitgang. De

read more →

Hoera! Sayuri 4 jaar!

Zittend op een veel te smalle tribunebank staar ik de sportzaal in. De zenuwen gieren door mijn lijf. Ik wiebel continu van mijn ene bil op mijn andere; niets voor mij. “Jee, hoe lang duurt dit nog?? Ze zouden DRIE minuten geleden beginnen!!” Verbaasd kijkt mijn zusje me aan: “Rustig joh, ze komen zo. Nog…

read more →

Some things will never change

“Dennis, zit je nu weer achter dat ding?!” Het gebeurt in mijn jonge jaren. Ouders en grootouders klagen dat hun kinderen veel tijd verdrijven met spelcomputers en kleuren-TV’s. Slecht voor de ontwikkeling, beweren ze. Op dat moment hebben we het over high-tech apparatuur. Tegenwoordig lachen we erom, omdat

read more →
1 of 4
1234