Sneeuw

Als je in Nederland het woord ‘sneeuw’ laat vallen, dan denken veel mensen waarschijnlijk direct aan problemen. Problemen op de weg, problemen op het spoor, problemen in het vliegverkeer, etc. Anno 2010 zijn we niet meer gewend aan sneeuw en denken we eerder in termen van hinder, dan aan de mooie kanten die sneeuw heeft. Want mooie kanten zitten er zéker aan!

Toen ik een klein jochie was, vond ik het altijd geweldig om te zien, hoe mijn oma kon genieten van kleine en eenvoudige dingen. Een sneeuwlandschap vond ze geweldig om naar te kijken. Daar kon ze echt van genieten. Als kind begreep ik daar niet zoveel van. Ik wilde veel liever spelen in de sneeuw: Sleeën, sneeuwpoppen maken, sneeuwballengevechten houden, warme chocomel drinken, erwtensoep en pannenkoeken eten, etc. Maar ernaar kijken, deed ik niet echt. Mijn oma is opgegroeid in een tijd, dat je niet veel had. Genieten van de kleine dingen was een must. Voor mijn gevoel waren mensen uit die tijd betere kijkers, dan de gemiddelde mens van nu. Anno 2010 hebben veel mensen haast en zien ze voornamelijk het display van hun smartphone, laptop, e-reader, etc. Deze mensen missen een hoop van al het moois dat om hen heen te zien is. 😉

Fotografen zijn in elk geval wel nog kijkers. Fotografen zien de wereld ook door een net iets andere bril, dan een niet-fotograaf. Naarmate ik langer fotografeer, merk ik dat ik ook steeds méér dingen zie en dat me steeds meer dingen opvallen, dan dat voorheen het geval was. Dit geldt dus ook voor sneeuwlandschappen. Natuurlijk ondervind ik ook de hinder hiervan in het dagelijks leven. Maar aan de andere kant vind ik sneeuw helemaal fantastisch. Niet alleen om er een flinke wandeling doorheen te maken, maar vooral ook om ernaar te kijken. Sneeuw is magisch. Het tovert een wereld, die je op een bepaalde manier kent, om in een totaal ander landschap. Gebouwen zien er anders uit, landschappen stralen rust en licht uit en daarnaast vind ik het ook altijd iets heel gezelligs hebben. Ook de inwendige mens geniet van sneeuw (met een knipoog naar de kindertijd;)). Pannenkoeken, erwtensoep, warme chocomel (met slagroom!), gebak/oliebollen; het hoort er allemaal bij…

Fotografie hoort voor mij ook bij sneeuw. De schaarse momenten die ik krijg, om dit witte landschap in mijn eigen omgeving te zien en vast te leggen, gebruik ik dan ook graag. Dit jaar ontbrak het me helaas aan tijd, om op pad te gaan en de sneeuw vast te leggen. Maar gelukkig is de winter nog niet voorbij. Wellicht doen zich de komende maanden nog meer kansen voor. In nov/dec 2008 en 2009 had ik wèl de mogelijkheid om de sneeuw te fotograferen. Hier heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Een kleine impressie van het sneeuwlandschap van deze jaren (Heerlen/Terworm):
Blog, Sneeuw Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw
Blog, Sneeuw

Alle foto’s gemaakt op Landgoed Terworm (zie ook hier).