Gaat de DJ ooit uit mij?

Sinds vorige week zet ik mijn mixen online. Mixen die ik in mijn jongere jaren voor de lol heb gemaakt. Tijdens het luisteren van al deze mixen, begon ik me iets te realiseren: Ik ben wel gestopt met DJ’en, maar is de DJ ooit uit mij gegaan?

Wat ik hiermee bedoel

Nog steeds loop ik dagelijks stukken muziek en samples aan elkaar te mixen. Nu niet meer met apparatuur, maar in mijn hoofd. Nog steeds luister ik op feesten en tijdens het uitgaan kritisch naar wat andere DJ’s doen. Nog steeds vorm ik daar een mening over: Leer ik er iets van, of vergeet ik dit maar weer snel? Daarnaast speelt dan ook vaak de vraag door mijn hoofd: Wat zou ik doen, als ik daar nu stond?

Wat ik me ook realiseer, is dat ik nog steeds online naar mixen zoek. De mixen die ik dan vind, luister ik meestal, als ik ergens mee bezig ben. Zo ben ik bijvoorbeeld vaste bezoeker van de Facebook-pagina van Ben Liebrand. Ook kijk ik regelmatig op SoundCloud en MixCloud, waar ik wederom zoek naar leuke, boeiende mixen.

Heb ik gewoon iets tegen pauzes tussen nummers? Of zit de DJ gewoon in je DNA?

Keuzes, keuzes, keuzes

Helaas krijg ik maar 24 uur per dag, net als jij. Niet meer, niet minder. Deze uren kan ik maar één keer besteden, dus moet ik keuzes maken. En voor nu kies ik ervoor om niet meer met muziek bezig te zijn zoals vroeger. Fotografie heeft voorrang. Da’s een rationele keuze. Wint het rationele brein, of wint het gevoel? De tijd zal het leren.

Herken jij dit?

Heb jij dat ook? Dat je besluit met iets te stoppen (bijvoorbeeld door tijdsgebrek), maar dat je hoofd besluit er gewoon mee door te gaan? Hoe ga jij daarmee om? Ik ben benieuwd naar jouw verhaal.

Leave a reply